Ambassadeurscongres: De stem van de verzorgende

Wat wás het een leuk congres, 24 mei jl in Nieuwegein, waar zo’n 300 verzorgenden uit het hele land aanwezig waren. Thema was ‘De stem van de verzorgende’. En die werd gehoord. Zowel op het podium, als in de zaal. waar de acteurs van het ‘Stem-bureau’ (voor veel verzorgenden ook herkenbaar als de ‘broeders’ van de ParticipatieKliniek) letterlijk rondrenden met microfoons om zoveel mogelijk voorbeelden en opmerkingen van verzorgenden op te halen. Over dilemma’s – het botsen van gezond verstand en regels bijvoorbeeld - en ‘jeuktaal’ in de zorg. In de top 10 van uitdrukkingen waar iedereen jeuk van krijgt: ‘we’ (als het over een cliënt gaat), verkleinwoordjes en ‘iemand DOEN’. Bestuurlijke jeuktaal is er overigens ook: met stip op de eerste plaats staat : ‘Hoe zou jij dit zelf oplossen?’

36 Ambassadeurs Verzorgenden namen tijdens het congres hun certificaat in ontvangst. Zij stáán voor het vak van verzorgende en brengen het graag over de bühne, of dat nu in de media is of tijdens presentaties op scholen.

De stem van de ambassadeurs

Monique van Duijnhoven (Noord-Brabant)
‘Trots op m’n vak, een rebels gevoel, actie durven ondernemen om nieuwe mensen naar binnen te halen; we hebben ze nodig! En die trots wil ik ook overdragen op m’n collega’s’.

Regina Vlot (Gelderland)
‘Het ambassadeurschap betekent voor mij dat ik nu echt de stem kan zijn voor verzorgenden’.

Ans Reijnders (Limburg) 
‘Ik kan m’n vak nu uitdragen, vooral op scholen. Voor nieuwe aanwas: we hebben collega’s nodig!’

Dolinda Thiele (Gelderland) 
‘Het ambassadeurschap is erkenning, dat komen verzorgenden soms tekort.
Laat iedereen ons serieus nemen – in de organisatie en in de kring rond de cliënt. We doen zoveel meer’.

Annet Nagelhout (Gelderland) 
‘Niet klagen, maar doen! Maar dan graag met iets meer ingang bij de bestuurders van zorgorganisaties’.

Sharita Kalloe (Noord-Holland)
‘Laat stem horen namens verzorgenden. Niet alleen mopperen; ook meepraten!’

Thera van Schajik (Noord-Holland)
‘Dit is voor mij de bevestiging dat we met elkaar een vuist kunnen maken;
we kunnen kracht uit elkaar halen, daar heb je niet altijd een bestuurder voor nodig’.

Iris Brouwer (Friesland) 
‘Het ambassadeurstraject geeft mij zelfvertrouwen op mijn werk. Ik heb een verbeterplan ingediend.
We zoeken de jeugd op, gaan langs scholen, zodat jongeren niet alleen de ‘vieze’ dingen zien.
En ja, we krijgen heel veel verzoeken!’

Mariska Hendriks (Limburg) 
‘Ik durf voor mezelf op te komen. Te zeggen: hier staan we voor!
Voor kwaliteit van zorg én voor werkplezier binnen het team’.

Christa Moeskops (Brabant) 
‘Wat ik al jaren deed, wordt nu beklonken met dit ambassadeurs-certificaat:
het enthousiasmeren van nieuwe collega’s én het binnenhouden van huidige collega’s’.

Dorien Rahman-Spies (Friesland)
‘Ik heb veel kennis opgedaan, sta steviger, in de VVAR bijvoorbeeld (Verzorgenden en Verpleegkundigen Advies Raad). Het geeft je een zetje, zodat je ook durft te zeggen wat je weet’.